Vojvoda koga je car želeo mrtvog i vojnici koji su umesto naredbe čuli nešto drugo.
Srpska pravoslavna crkva 1. jula proslavlja Svete mučenike Leontija, Ipatija i Teodula. Leontije je bio rimski vojvoda iz Tripolisa u Fenikiji, čiji život svedoči o prelasku iz vojničke službe u put svedočenja vere, uz stradanje koje je, prema predanju, okončano mučeničkom smrću. Bio je vojvoda u vreme cara Vespazijana, rodom iz Helade. Savremenici ga opisuju kao snažnog, visokog i hrabrog čoveka, naviknutog na vojnu disciplinu i borbu. Zbog njegovog hrišćanskog ispovedanja, namesnik Adrijan poslao je odred vojnika sa zadatkom da ga uhapse i dovedu.
Na tom putu dogodio se neočekivan preokret. Starešina odreda Ipatije razboleo se od teške groznice, pa je vojska bila prinuđena da uspori. Tokom noći, prema predanju, Ipatiju se javio anđeo i poručio mu da, ako želi ozdravljenje, sa svojim vojnicima tri puta uzvikne: „Bože Leontijev, pomozi mi!“
„NIKADA NE ODUSTAJTE OD ISTINE I PRAVDE“: Patrijarh uručio Orden Svetog Save istražnom sudiji Danici Marinković
Ipatije je to preneo vojnicima i svi su učinili kako im je rečeno. Nakon tog priziva, Ipatije je odmah ozdravio. Događaj ih je duboko potresao, a posebno vojnika Teodula, koji je u svemu video nešto više od običnog sleda okolnosti.
Pod utiskom onoga što su doživeli, Ipatije i Teodul odlaze da pronađu Leontija. On ih prima otvoreno i srdačno, bez neprijateljstva, i sa njima razgovara o veri u Hrista. Njegove reči ih dotiču do te mere da obojica donose odluku da prime hrišćanstvo. Prema predanju, tada ih je Leontije krstio rečima: „U ime Presvete Trojice, Oca i Sina i Svetoga Duha“.
Kada je Adrijan saznao da su Ipatije i Teodul postali hrišćani, naredio je njihovo pogubljenje. Njihova smrt postaje uvod u novo stradanje – ovog puta samog Leontija. Bio je uhapšen i izložen teškim mukama, ali nije odustajao od vere. I pored rana i iscrpljenosti, ostao je postojan i smiren u molitvi.
VIDOVDAN NE SME BITI POVOD ZA STRAH, PRIVOĐENJA I PONIŽENJE: Eparhija traži hitnu istragu postupanja kosovske policije (FOTOGRAFIJE HAPŠENJA SRBA)
Predanje dalje govori da mu se tokom stradanja javio anđeo Gospodnji, koji ga je ohrabrio i utešio. Na kraju, iscrpljen od mučenja, Leontije je preminuo, predavši svoj duh Bogu 73. godine.
Prema zapisu koji se pripisuje kir Notariju, svedoku događaja, njegovo stradanje je pažljivo zabeleženo na olovnim pločama, koje su potom položene u njegov grob.
U crkvenom predanju, Sveti mučenik Leontije ostaje upamćen kao čovek koji je veru sačuvao do kraja, ne povukavši se pred silom ni strahom, već ostajući dosledan onome što je prihvatio kao istinu.
UDARNA VEST.rs(republika)
